
Foto: Ignacio Palés, bron: pexels.com
Verschillende definities van ecocide
De term ‘ecocide’ komt tegenwoordig steeds vaker voor in bijvoorbeeld het nieuws, politieke debatten, en wetenschappelijke literatuur. Het gaat veelal over de vraag of ecocide strafbaar gesteld zou moeten worden. Maar wat is ecocide precies? De term ecocide werd voor het eerst gebruikt in de jaren ’70 en wordt voornamelijk gezien als een reactie op de grootschalige milieuschade die is aangericht tijdens de Vietnamoorlog [1]. In de daaropvolgende jaren dook de term af en toe op in literatuur en in voorstellen voor internationale wetgeving, maar het debat rondom het (internationaal) strafbaar maken van ecocide beleefde in 2010 een heropleving door het werk van de juriste en activiste Polly Higgins. [2]. Over het algemeen wordt er met ecocide de grootschalige beschadiging, vernietiging of het verlies van ecosystemen bedoeld [3]. Ecosystemen zijn leefgebieden waarin planten, dieren en andere organismen samenwerken met hun omgeving. Een andere veel gebruikte definitie van ecocide is het toebrengen van zeer grote, of zelfs onherstelbare schade aan het milieu door toedoen van de mens [4]. Deze definities van ecocide worden veel gebruikt, maar worden ook vaak te breed en niet specifiek genoeg gevonden, met name door juristen binnen het strafrecht. Om bepaald gedrag strafbaar te kunnen stellen, moet de juridische definitie van dat gedrag, ook wel het strafbare feit genoemd, namelijk duidelijk en precies geformuleerd zijn. Zo is het voor iedereen binnen de samenleving helder welk gedrag precies strafbaar is, en welk gedrag niet [5].
Er zijn daarom recent een aantal juridische definities van ecocide geformuleerd, die duidelijker aangeven welk soort gedrag er precies onder ecocide zou kunnen vallen. Zo is ecocide in een Nederlands wetsvoorstel gedefinieerd als het “opzettelijk door handelen of nalaten ernstige en wijdverbreide dan wel ernstige en langdurige of onomkeerbare schade aan een ecosysteem met een behoorlijke omvang of milieuwaarde, of aan een natuurlijke habitat binnen een beschermd gebied, of aan de kwaliteit van lucht, bodem of water aanricht, dan wel gevaar voor die schade doet ontstaan” [6]. Een internationaal expertpanel van juristen heeft in 2021 een eigen juridische definitie van ecocide geformuleerd. Ecocide is volgens hen “het verrichten van onrechtmatige of moedwillige handelingen met de wetenschap dat er een aanzienlijke kans bestaat dat ernstige alsmede wijdverbreide dan wel langdurige schade aan het milieu wordt toegebracht door deze handelingen.” [7].
Ook deze juridische definities zijn niet zonder kritiek. Zo wordt er nog steeds gezegd dat de definities niet duidelijk genoeg aangeven welk gedrag er precies allemaal onder ecocide kan vallen [8]. Bovendien zou het gebruik van de term ecocide geen eerlijk ‘label’ zijn, omdat het op de veel ernstigere term genocide zou lijken [9]. Genocide gaat namelijk over het massaal uitmoorden van groepen mensen.
Mogelijke voorbeelden van ecocide
Ecocide is een veelbesproken begrip, maar wordt dus nog wat vaag gevonden. Wat is nou precies de ‘grootschalige beschadiging, vernietiging of verlies van ecosystemen’? Zoals eerder werd benoemd, is ecocide voor het eerst gebruikt in de reactie op de milieuschade die ontstond tijdens de Vietnamoorlog. Het meest bekende voorbeeld van ecocide is dan ook de massale ontbossing in Vietnam doordat het Amerikaanse leger het middel Agent Orange gebruikte, dat alle blaadjes van de bomen doodmaakte [10]. Andere eventuele voorbeelden van ecocide zijn het gebruik van genetisch gemodificeerde voedselplanten, die onder andere de biodiversiteit binnen ecosystemen negatief kunnen beïnvloeden. Grote biotechnologische bedrijven zoals Monsanto maken zich hier schuldig aan. Een ander mogelijk voorbeeld van ecocide is het vervuilende gevolg van Shells oliewinning in Nigeria [11]. Verder worden algemenere voorbeelden zoals het doen van kernproeven en illegale overbevissing vaker genoemd [12]. Wel is het belangrijk om te onthouden dat dit voorbeelden zijn van gevallen die in de wetenschappelijke literatuur als mogelijke ecocide zijn bestempeld, en dus niet per definitie zijn vastgesteld door een (straf)rechter. Wat vooral duidelijk wordt uit deze potentiële voorbeelden van ecocide, is dat niet elk soort gedrag dat (mogelijk) tot schade aan het milieu of ecosystemen kan leiden, zoals een vliegvakantie of het gebruik van een benzineauto, onder ecocide valt. Het moet echt gaan om ernstige of zelfs onherstelbare milieuschade op grote schaal.