De oceaanstromingen in de Atlantische Oceaan
De oceaan is een grote watermassa die voortdurend in beweging is. Aan het oppervlak wordt de oceaan voortgestuwd door winden, ook de getijden zijn iedere dag zichtbaar. Er zijn ook oceaanstromen onder de oppervlakte die wij niet kunnen zien. Deze onderwater oceaanstromen worden aangedreven door temperatuur- en zoutverschillen. De gehele oceaancirculatie wordt de thermohaliene circulatie (thermo=temperatuur, haline=zout) genoemd (Figuur 1).
Een belangrijk onderdeel van de thermohaliene circulatie bevindt zich in de Atlantische Oceaan. Hier is het water rond de evenaar relatief warm (rode pijlen in Figuur 2), wanneer het richting Groenland stroomt koelt het water af. Koud water is zwaarder dan warm water en dit zware water zinkt nabij Groenland naar zo’n 2 tot 4 km diepte. Op grote diepte stroomt het water zuidwaarts helemaal de Atlantische Oceaan uit (blauwe pijlen in Figuur 2). Het is als het ware een grote transportband van oceaanwater, beter bekend als de AMOC: de Atlantische Meridionale Overturning Circulatie. Het zinkende water bij Groenland is de motor van de AMOC.

Figuur 1: Schematische weergave van de thermohaliene circulatie. Bron: IPCC

Figuur 2: Atlantische Meridionale Overturning Circulatie (AMOC). Bron.
Wereldwijde invloeden van de AMOC
De AMOC transporteert gigantische hoeveelheden water en warmte door de oceaan [1]. Bijvoorbeeld, de hedendaagse AMOC verplaatst maar liefst 17 miljoen kubieke meter water per seconde! Deze verplaatsing van water zorgt dat warmte van het zuidelijk halfrond naar het noordelijk halfrond wordt gebracht. De AMOC is een regulator van het klimaat op aarde. Het Nederlandse zachte zeeklimaat is ook verstrengeld met de AMOC. Door de invloed van de AMOC is ons klimaat een stuk zachter dan andere klimaten op dezelfde breedtegraad (52 N). Bijvoorbeeld, het Zuid-Canadese klimaat is zo’n 10°C koeler dan het Nederlandse klimaat.
De AMOC beïnvloedt ook de tropische regengordels [2], orkanen [3] en het oppervlakte van het zee-ijs rondom het Noordpoolgebied [4]. Veranderingen in de AMOC sterkte kunnen dus grote verschuivingen met zich meebrengen. Daarom wordt de AMOC sterkte nauwlettend in de gaten gehouden [5]. Er zijn nu twintig jaar aan metingen beschikbaar, de AMOC vertoont grote variabiliteit over deze periode.
De AMOC als kantelpunt
De meetreeks van twintig jaar is simpelweg te kort om iets over de langere termijn te zeggen [6]. Om deze relatief korte meetreeks aan te vullen, hebben onderzoekers de AMOC sterkte gereconstrueerd door gebruik te maken van oceaantemperaturen [7]. Deze reconstructie geeft aan dat de AMOC sterkte met 15% is afgenomen sinds 1950. Het zwakker worden van de AMOC heeft te maken met klimaatverandering. Het water rondom Groenland wordt steeds lichter en zinkt minder goed weg, de motor van de AMOC begint te happeren. Klimaatmodellen verwachten dat de sterkte afneemt onder toekomstige klimaatverandering [8]. Er is een mogelijkheid dat de AMOC geheel kan instorten onder klimaatverandering, een kantelpunt [9]. Wanneer de AMOC haar kantelpunt passeert, zal de AMOC steeds sneller in sterkte afnemen en dit proces is dan niet meer te stoppen.
Wat zijn de effecten van het stilvallen van de AMOC?
Bij de Universiteit Utrecht heb ik samen met Michael Kliphuis en Henk Dijkstra het abrupt stilvallen van de AMOC onderzocht [10]. Wij onderzochten hoe de motor van de AMOC stilvalt door zoet water aan de Noord Atlantische Oceaan toe te voegen in een simulatie met een klimaatmodel (Figuur 3). Door meer zoet water wordt het water steeds wat lichter en zinkt het minder goed weg. Goed om te vermelden: dit experiment is uitgevoerd zonder de effecten van klimaatverandering. Hierdoor kunnen we nauwkeurig de (geïsoleerde) AMOC effecten bestuderen.

Figuur 3: De sterkte van de AMOC onder invloed van de toenemende zoetwaterflux in de Noord-Atlantische Oceaan (cyan gebied). [10]
Het stilvallen van de AMOC zorgt voor wereldwijde klimaatverschuivingen. De AMOC herverdeelt warmte over de planeet, en wanneer de AMOC instort komt aan dit proces een einde. Het noordelijk halfrond koelt hierdoor af, terwijl het zuidelijk halfrond juist wat opwarmt. Europa ontvangt veel minder warmte onder het wegvallen van de AMOC en koelt sterk af. Ons klimaatmodel berekende dat de februari temperatuur in Bergen (Noorwegen) met 35 °C afkoelt wanneer de AMOC stil begint te vallen (Figuur 4 en 5).



